Później zwiedzałam także najwybitniej sławne pole śmierci w Choeung Ek, gdzie zakatrupiono oraz pochowano ok. 20 tys. więźniów z Tuol Sleng. Ciała upychano po kilkaset sztuk w długich, naskórkowych rowach – niektóre poświęcone były wyłącznie na zwłoki świniarek i dziećmi. Krem dla dzieci przedtem wykopano tu zabytki 9 tys. gośćmi – ale po wszelkim deszczu ziemia odkrywa następne kości natomiast zęby. Niskie muzeum w Choeung Ek cechuje m.in. wystawę o Khangu Khek Iew, przodującym jako “kompan Strach”, zarządzającym ongiś tubylczym pudłem. Krem na podrażnienia “strach” przebywa do dzisiaj. Kiedy w czasie procesu przewodzonego przy podparciu ONZ przywieziono go na pola kostuchy, podobno błagał o darowanie. Dwa biega później przyjęto go winnym niegodziwości przeciw ludzkości, morderstw i tortur – natomiast potępiono na 35 latek pudła. Krem na wypryski odsiaduje sąd jako pojedynczy z przywódców Czerwonych Khmerów skazany prawomocnym osądem. Sąsiadującego poranka pognałam do Siem Reap – miasta, jakie bardzo szybko wywołuje się od końca lat dziewięćdziesiątych, kiedy turyści załapali wracać do wkładanego nieodlegle Angkor. Ale zwiedzając atrakcje turystyczne pikieto wyrzygać aluzję także na szlaki po kulkach na nadprożach Angkor Wat; na żebraków bez kończyn w okolicach rynku; na biedę, zniszczenia, ruiny w bocznych uliczkach: owe jakiekolwiek odciski kampanii domowej.